همراز

انتخابات پارلمانی89

hassandanesh — Sat, 18 Sep 2010 12:21:50 GMT

امروز شنبه ۲۷ سنبله ۸۹ و یک روز سرنویشت ساز برای مردم افغانستان امروز مردم با رای خود نماینده شایسته خود را در پارلمان انتخاب می کند حضور مردم در صفهای رای دهی خیلی پر شور بود ولی متآسفانه در مناطق هزاره نشین مشکلات خیلی زیاد است که نمی دانم عمدی است یا نه در کابل شمار مرکز رای دهی خیلی کم است مردم با صفهای طولانی برای رای دادن منتظر است و در ولسوالی های بهسود برگه های رای دهی ساعت ۱۲ ظهر تمام شده و مردم همچنان منتظر است ولی هنوز هیچ جوابی از طرف کمیسیون به انها داده نه شده است اگر روال به این منوال پیش رود بسیار وضع خطرناک است چرا که کاندیدان مردم هزاره راه پیدا نخواهد کردو اگر چنین باشد که در مناطق هزاره جات با جمعیت زیاد که دارد برگه رای دهی ساعت ۱۲ روز تمام شود و مردم در صف ها بدون رای دادن به خانه های خود برگردد و یا اینکه در کابل ساحه برچی با ان جمعیت ملیون که دارد بسیار مراگز رای دهی کم است شاید عمدا چنین کرده باشد تا مردم ما در پارلمان راه پیدا نه کند منتظر هستیم که چی خواهد شد

ورود مقامات بلند پایه خارجی به کابل و دیدارها

hassandanesh — Tue, 20 Jul 2010 19:08:00 GMT

ورود مقامات بلند پایه خارجی به کابل و دیدارها

بودجه افغانستان و انتقال مسئولیت ببیشتر تامین امنیت به نیروهای افغان حمایت کردند.

کنفرانس بین المللی کابل بعد از ظهر روز سه شنبه با سخنرانی اختتامیه رییس جمهور کرزی به پایان رسید.

دیدار رییس جمهور با وزیر امور خارجه امریکا، هیلاری کلینتون

دیداررییس جمهور با وزیر امور خارجه هند

دیدار محترم کرزی با مک کولی وزیر امور خارجه نیوزیلند

رییس جمهور در دیدار با منوچهر متکی وزیر امور خارجه ایران

ورود وزرای خارجه کشورهای شرکت کننده در کنفرانس کابل به کشور
بیش از 70 تن از وزرای خارجه کشورها، مقامات بلند پایه دولتی و سازمان های بین المللی برای اشتراک در کنفرانس بین المللی کابل وارد افغانستان شدند.

وزیر امور خارجه کشور روسیه

وزیر امور خارجه ایتالیا

وزیر امور خارجه تاجیکستان

وزیر امور خارجه چین

وزیر امور خارجه رومانیا

وزیر امور خارجه امارات متحده عربی

آغا خان، رهبر اسماعیلیه های جهان

وزیر امور خارجه آلمان، گیدو وستروله

کنفرانس کابل

hassandanesh — Tue, 20 Jul 2010 10:50:00 GMT

،کنفرانس بین المللی کابل ساعت 9 صبح امروز با ریاست رییس جمهور کرزی و بانکی مون ، دبیر کل سازمان ملل آغاز شد.
در این کنفرانس که نمایندگان بیش از 70 کشور و سازمانهای بین المللی اشتراک دارند ؛ هدف عمده این نشست بحث روی مسایل امنیتی و اقتصادی کشور است .

هیلاری کلینتون وزیرخارجه امریکا و ویلیام هیگ وزیرخارجه بریتانیا و منو چهر متکی وزیر خارجه ایران در جمع حدود چهل وزیر خارجه و معانان وزیران خارجه کشور های حامی افغانستان و همسایه ها در این نشست شرکت کرده اند.

آقای کرزی در سخنرانی افتتاحیه خود به شرکت کننده گان خوش آمد گفت و از حضور آنها سپاس گزاری کرد.

آقای کرزی از دست آورد های چند ساله یاد نمود و برنامه های که دولت روی دست دارد او بر اصلاحات اداری و مبارزه با فساد اداری صحبت نمود او همچنان بر مبارزه با مواد خدر و کمک خواستن از جامعه جهانی برای جایگزینی آن صحبت کرد تقویت نیروهای امنیتی افغان و بدست گرفتن امنیت کشور به دست نیروهای افغان تا سال ۲۰۱۴ همچنین مصرف کمک های جهانی از طریق بودجه مالی دولت افغانستان یکی از خواسته های کرزی بود که در این نشست ایراد شد

دبیر کل سازمان ملل متحد نیز از حتضران در نشست تشکرر کرد و گفت که در کنفرانس لندن درباره افغانستان که در ماه ژانویه سال جاری میلادی برگزار شد، شرکت کنندگان تعهد کردند که نشست بعدی در کابل باشد و حال این امر محقق شده است.

او بر تلاش دولت افغانستان و شرکای بین المللی افغانستان بر حاکمیت قانون در افغانستان تاکید کرد و افزود که موفقیت در افغانستان بدون حمایت و مشارکت افغانها امکان پذیر نیست.

او گفت که همه باید با یکدیگر همکاری کنند و با هدف منافع ملی متحد شوند.

او افزود که شرکت کنندگان کنفرانس کابل به افغانستان آمده اند تا بر تعهدات خود در قبال افغانستان بار دیگر تاکید کنند.

این نشست برای یک روز برگزار می شود و بزرگترین نشست بین المللی است که ظرف یک دهه اخیر در کابل بر گزار می شود.

حسن دانش

کابل

اولین بار کابل در تاریخ خود تجربه می کند

hassandanesh — Mon, 19 Jul 2010 18:14:00 GMT

کنفرانس کابل بزرگترین کانفرانس است که این کشور در تاریخ خود تجربه می کند ۷۰ کشور در این کنفرانس شرکت خواهد کرد یک روز به این رویداد مهم مانده است کابل تمام تلاش خود را می کند تا امنیت این نشست مهم را فراهم کند امروز تمام دکانها و پاساژهای شهر کابل بسته شده است و عبور و مرور موتر ها به شدت کنترول می شود و اکثر سرک ها هم بسته شده است حتی عبور و مرور پیاده ها هم کنترول می شود تا ببینیم که دولت افغانستان از این فرست پیش آمده چیقدر استفاده می کند و چی قدر توجه کشور های کمک کننده را به خود جلب می کند و از طرف دیگر با برگزاری موفقیت آمیز این نشست دولت افغانستان نشان خواهد داد که توانایی اداره این کشور را خواهد داشت تا فردا ببینیم چی اتفاقات خواهد افتاد

حسن دانش

کابل

در آستانه برگزاری کنفرانس کابل

hassandanesh — Sun, 18 Jul 2010 10:04:00 GMT

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper) ،نمایندگان بیش از ۷۰ کشور جهان، سازمانهای بین المللی و منطقوی و موسسه‌های مالی در 29 سرطان 1389به منظور بررسی و توافق نسبت به برنامه‌های دولت افغانستان برای توسعه، حکومت و پایداری بهتر افغانستان دور هم گرد خواهند آمد.

جلالتمآب رئیس جمهور حامد کرزی و آقای بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل، این کنفرانس را افتتاح خواهند کرد. کنفرانس کابل به ریاست مشترک زلمی رسول، وزیر امور خارجه و استفان دی میستورا نماینده ویژه سازمان ملل برگزار خواهد شد.

حکومت تمام وزارت خانه ها را به پنج حلقه که عبارتند از حلقه های زیر بنا ویا اقتصاد ، حلقه منابع بشری و ظرفیت سازی ، حلقه زراعت وانکشاف دهات ، حلقه حکومت داری و حلقه پنجم امنیت تقسیم نموده و هر حلقه برنامه ها و پیشنهادات خاص خود را برای جامعه ی جهانی در کنفرانس کابل ارائه می کند.

هفته گذشته اشرف غنی احمد زی که مسؤل کمیته برگزاری کنفرانس کابل است گفت تاکید دولت افغانستان برای بدست آوردن تعهدات جدید پولی نیست بلکه تلاش می شود تا درشیوه مصرف این کمک ها تغییر بوجود بیاید و درصد بیشتر کمک های بین المللی از طریق بودجه انکشافی دولت به مصرف برسد.

موجودیت فساد در اداره های دولتی چالش بزرگی برای دولت بشمار می آید که راوبط بین افغانستان و جامعه جهانی را نیز خدشه دار ساخته است.

قراردادهای امور امنیتی و بازسازی با شرکت های خارجی و هزینه کردن کمک های جهانی از طریق موسسات بیرونی یکی از عوامل عمده فساد در افغانستان شمرده می شود که تمرکز دولت در کنفرانس بین المللی کابل بر همین موضوع خواهد بود

بخش عظیمی از کمک های خارجی توسط کشورهای کمک دهنده هزینه می شود و بخش ناچیز آن به بودجه افغانستان محول می شود. جامعه جهانی اگر کمک های پیش بینی شده 15 میلیارد دالر دولت افغانستان را وعده کند، اولین تاکید دولت بر این خواهد بود که نیمی از کمک ها را به بودجه دولت واریز کنند.

کشورهای کمک دهنده در ارتباط به هزینه کردن کمک ها بر دولت افغانستان در شک و تردید هستند.به گفته آن ها، فساد موجود در دولت اکثریت کمک ها را حیف ومیل می کند.

شامل ساختن چنین موضوعات قابل بحث در کنفرانس بین المللی کابل حتمی است، زیرا بی باوری هایی که میان دولت افغانستان و جامعه جهانی بوجود آمده، از طریق بحث های روبرو و کنفرانس های بین المللی به نتایج موثری منتج خواهد شد.

دولت افغانستان باید در کنفرانس کابل ثابت سازد که افغانستان می تواند نیازها و قابلیت های خود را تشخیص داده و ظرفیت آن را دارد که کمک های جامعه جهانی را به شکل موثر آن هزینه کند.

به هرحال، کنفرانس بین المللی کابل فرصت خوبی برای دولت افغانستان و جامعه جهانی است که راههای پیشرفت کشور را جستجو کنند و از طریق تقویت حکومتداری خوب فاصله بین مردم، دولت و جامعه جهانی را از بین ببرند.

امیدواریم دولت از این کنفرانس که فرصت خوبی است استفاده کند و آرزوی مردم کشور که تامین امنیت در کشور ، رشد اقتصادی ،حکومت داری سالم ومبارزه علیه فساد اداری وازبین بردن آن است تحقق یابد.

قطعه نامه جرگه ملی مشورتی صلح

hassandanesh — Sat, 05 Jun 2010 08:38:11 GMT

قطعنامه جرگه ملی مشورتی صلح
12 الی 14 جوزا - 1389 هـ ش
خیمه لویه جرگه
شهر کابل

جرگه ملی مشورتی صلح که به اشتراک 1600 تن از نخبگان ملت رنجدیده افغانستان مشمول نمایندگان منتخب ملت در مجلسین شورای ملی، شوراهای ولایتی، علمای کرام، متنفذین قومی، نهادهای جامعه مدنی، نمایندگان مهاجرین افغان مقیم ایران و پاکستان و سایر اقشار جامعه که در 13 کتگوری تنظیم و دعوت گردیده بودند. برای مشوره جهت جستجوی راه های بیرون رفت از ناامنی های موجود و رسیدن به صلح پایدار در کشور تحت ریاست پروفیسور برهان الدین ربانی تدویر یافت.
اعضای جرگه ملی مشورتی صلح، طی سه روز مطابق اجندای مطروحه در جلسات متعدد کمیته های کاری و جلسه عمومی بحث های همه جانبه نموده و بالای مواد آتی به توافق رسیدند:

ما اشتراک کننده گان جرگه ملی مشورتی صلح، با درک مکلفیت های دینی و ملی خویش و با درنظر داشت اینکه صلح یک ضرورت حیاتی و خواست هر فرد این ملت بوده، از ابتکار و تعهد رئیس جمهوری اسلامی افغانستان که بر مبنای مشوره با ملت برای پایان دادن به جنگ و خونریزی در کشور و رسیدن به صلح پایدار از طریق مسالمت آمیز اتخاذ گردیده، پشتیبانی همه جانبه می نماییم.

ما از عزم، تحمل، شکیبایی و قربانی های مردم مسلمان افغانستان برای رسیدن به صلح پایدار و رفاه همگانی در کشور قدردانی می نماییم.
مردم افغانستان حمایت همه جانبه جامعه جهانی بخصوص ایالات متحده امریکا را در بازسازی نهاد های ملی و زیربناهای کشور به دیده قدر نگریسته و خواهان ادامه همکاری های وسیع، موثر و بنیادی شان می باشد.

ما از تلاش های دلسوزانه کشورهای اسلامی، بالأخص خادم حرمین شریفین پادشاه عربستان سعودی و جمهوری ترکیه برای پشتیبانی از اقدامات و ابتکاراتی که منجر به صلح در کشور جنگ زده ما می شود قدردانی نموده، خواهان تداوم، تسریع و گسترش همکاری بیشتر آنها می باشیم.

ما اشتراک کننده گان جرگه ملی مشورتی صلح موارد ذیل را فیصله نموده و از دولت جمهوری اسلامی افغانستان و طرف های درگیر جنگ، تقاضا می نماییم تا در تعمیل آن اقدام صادقانه، فوری و ملموس نمایند.

مفاهمه، مذاکره و موافقه برای رسیدن به صلح پایدار:

1. ما اشتراک کننده گان جرگه ملی مشورتی صلح از تمام طرف های درگیر در جنگ مطالبه می نماییم تا در مطابقت با ارشادات دین مقدس اسلام، ندا و خواست مردم افغانستان برای قطع جنگ، برادر کشی و رسیدن به صلح دایمی لبیک گفته و راه مفاهمه و مذاکره را در پیش گیرند. این ابتکار صلح و آشتی میان تمام افغان ها بوده و به هیچ وجه در برگیرنده عناصر افراطی خارجی و شبکه های تروریستی بین المللی نمی باشد.

2. دولت باید یک برنامه همه جانبه را برای آغاز پروسه صلح، با در نظر داشت فیصله های جرگه ملی مشورتی صلح تدوین و تلاش برای تامین صلح را بحیث یک استراتیژی ملی و دایمی اعلان نماید.

3. تلاش های صلح نباید دست آورد های نظام و ارزش های قانونی آن را زیر سوال قرار داده و منجر به ایجاد بحران تازه در کشور گردد.

4. جهت رسیدن به صلح پایدار تعهدات همه جانبه و صادقانه تمام جناح های ذیدخل، یک امر ضروری می باشد. ما اشتراک کننده گان جداً تقاضا می نماییم، تا به خواست مردم افغانستان و اشتراک کننده گان جرگه ملی مشورتی صلح و فیصله های این جرگه احترام گذاشته و بصورت جدی و صادقانه در عمل پیاده گردد، در غیر آن به ارزش تاریخی جرگه صدمه وارد خواهد شد.

5. ما از تمام جناح های ذیدخل تقاضا می نماییم تا از پیش شرط های که زمینه اغاز مذاکره و مفاهمه را غیر ممکن میسازند، اجتناب نموده و روش های سازنده و انعطاف پذیر را برای آغاز تفاهم روی دست گرفته، حسن نیت خویش را ابراز نمایند.

6. جلوگیری از دامن زدن به مسایل قومی، منطقوی، لسانی، سمتی، تنظیمی، مذهبی و سیاسی که منجر به خدشه دار شدن وحدت ملی می گردد، در اولویت های کاری اطراف ذیدخل قرار داده شود.

7. فراهم سازی زمینه های سرمایه گذاری جهت تقویه بنیه اقتصادی، انکشاف و رشد منابع بشری و زیر ساخت های کشور، بمنظور ایجاد اشتغال، کاهش فقر و ارتقای ظرفیت های تعلیمات اسلامی و عمومی در صدر برنامه های دولت قرار گیرد.

ایجاد چهار چوب مذاکره با ناراضیان:

8. ما از دولت افغانستان و نیروهای بین المللی مستقر در افغانستان تقاضا می نماییم که:

- بعنوان حسن نیت، در مورد آزادی آن عده افراد که به اساس راپور های نادرست و یا اتهامات ثابت ناشده در زندان های مختلف بسر می برند، اقدام فوری و جدی نماید.

- دولت باید در تفاهم با جامعه جهانی در مورد حذف اسامی مخالفین از لست سیاه اقدام عاجل نمایند.

- دولت و نیرو های بین المللی باید امنیت و مصئونیت کسانی را که به پروسه صلح می پیوندند، تضمین و تامین نماید و زمینه بازگشت ایشان را به زندگی مصئون مساعد سازد.

- از نیروهای بین المللی و افغانی جدا تقاضا می گردد، تا از دستگیری های بی مورد و تلاشی های خود سرانه منازل و بمباردمان ساحات مسکونی که باعث تلفات ملکی می گردد، جدا خود داری ورزند.

- دولت باید اقدامات جدی را برای بدست گرفتن رهبری عملیات نظامی و هماهنگی میان نیروهای بین المللی موجود در افغانستان روی دست گیرد.

- ناراضیان مسلح باید خشونت و همه فعالیت هایی را که منجر به قتل هموطنان عزیز و تخریب زیربنا ها می گردد. ترک نموده و رابطه خود را با شبکه های القاعده و تروریستی قطع نمایند.

- از جامعه بین المللی تقا ضا بعمل می آید تا در تجهیز، آموزش و تقویه نیرو های امنیتی افغانستان همکاری و اقدامات جدی نماید، تا این نیرو ها قادر گردند که مسئولیت تامین امنیت مردم و کشور خود را بعهده گیرند.

- ما از جامعه بین المللی خواهان تعهدات دراز مدت هستیم، تا افغانستان دوباره به میدان کشمکش ها و رقابت های منطقوی مبدل نگردیده و از مداخلات بیرونی جلوگیری بعمل آمده، زمینه را برای تقویه همکاری های منطقوی مساعد سازد.

- ما از جامعه بین المللی تقاضا می نماییم تا از پروسه صلح تحت رهبری جمهوری اسلامی افغانستان پشتیبانی همه جانبه نمایند.

- دولت با همکاری مردم برای ایجاد حکومت داری خوب، سپردن کار به اهل کار، مبارزه علیه فساد اداری، اخلاقی و غصب در سطح مرکز و ولایات اقدام نماید. این اقدامات اعتماد مردم را بالای دولت بیشتر ساخته و در نزدیک ساختن ملت با دولت و موفقیت پروسه صلح، نقش کلیدی ایفا می نماید.

- مردم افغانستان خواستار صلح عادلانة می باشند که در آن حقوق تمام اتباع کشور بشمول زنان و اطفال در نظر گرفته شده باشد و بمنظور تامین عدالت اجتماعی، جرگه تاکید می نماید تا قوانین بالای تمام اتباع کشور طور یکسان تطبیق گردد.

9. ما اشتراک کننده گان این جرگه از علمای کرام، مسئولین و دست اندرکاران رسانه های صوتی، چاپی و تصویری تقاضا بعمل می آوریم تا از منابر مساجد و وسایل ارتباط همگانی برای تبلیغ صلح و ترک خشونت استفاده رسالتمندانه و مسئولانه بعمل آورند.

10. ما اشتراک کننده گان این جرگه از تمام مردم متدین خویش تقا ضا می نماییم تا یکجا با دولت برای پایان دادن به نا آرامی های کنونی کشور دست بدست هم داده و در موفقیت این پروسه تلاش نمایند. دولت باید تمام تدابیر لازم را به همکاری مردم برای تآمین امنیت روی دست گرفته و جلو اعمال تخریب کارانه و تروریستی را بگیرد.

ایجاد میکانیزم برای مذاکره با ناراضیان:

11. کمسیون با صلاحیت یا شورای عالی صلح برای عملی ساختن مشوره های جرگه و پیشبرد پروسه صلح در کشور ایجاد گردد. این نهاد به مرور زمان نمایندگی های ولایتی، ولسوالی و محلی خود را ایجاد و توسعه بخشد، که در ترکیب آن شخصیت های مصلح اعم از برادران و خواهران دلسوز، علمای کرام، بزرگان قوم، یک یک نفر نماینده از مجلسین شورای ملی و مخالفینی که دست از جنگ برداشته باشند، شامل گردد. این شورا باید کمیته خاصی را برای رسیده گی به زندانیان، رهایی و بازگشت آنها به زنده گی عادی ایجاد نماید.

12. ما اشتراک کننده گان این جرگه ملی مشورتی صلح تعهد می نمایم تا بصفت پیام آوران صلح حین بازگشت به مناطق و محلات خود، پیام صلح این جرگه را بمردم خود رسانیده و در این راه سعی و تلاش همه جانبه را به همکاری ادارات محلی، علما بزرگان قوم، جوانان و زنان براه اندازیم تا باشد سهم دینی و ملی خویش را در تامین صلح ایفا نماییم.

13. جهت کسب حمایت جامعه جهانی از قطعنامه جرگه ملی مشورتی صلح، دولت جمهوری اسلامی افغانستان مکلفیت دارد تا آن را شامل اجندای کنفرانس کابل نماید.

14. دولت باید از طریق میکانیزمی که ایجاد می گردد، در مورد پیشرفت برنامه صلح مردم را طور متدوام و شفاف درجریان قرار بدهد.

15. سفارشات کمیته های بیست و هشتگانه جرگه، جهت تدوین و پیگیری برنامه عمل و ستراتیژی صلح ضمیمه این قطع نامه می باشد.

16. در اخیر جرگه ملی مشورتی صلح به نمایندگی از ملت مسلمان افغانستان، حمله وحشیانه نیروهای نظامی اسرائیل را در آبهای بین المللی بالای کاروان کمک های بشردوستانه برای مردم مظلوم و محاصره شده فلسطین در نوار غزه که منجر به قتل و جراحت ده ها تن گردیده شدیداً تقبح نموده، با خانواده های کشته شدگان و مجروحین ابراز همدردی می نمایند، از بارگاه ایزد متعال صبر و استقامت را برایشان استدعا می نماید.

از ملل متحد و جامعه جهانی جدا تقاضا می گردد تا به محاصره ظالمانه نوار غزه خاتمه دهند.

کوچی های مسلح دوباره فاجعه آفرید

hassandanesh — Wed, 26 May 2010 10:47:48 GMT

شب یک شنبه تاریخ ۲۶/۲/۱۳۸۹ به تعداد هزار نفر کوچی نماهای تا بدندان مسلح بالای مردم مظلوم و صلح دوست ولسوالی های بهسود و دایمیرداد شبانه حمله ورشده است و تعدادی را به قتل رسانده و خانه های مردم را آتش زده است اموال مردم را به غارت بورده است مردم مظلوم محل آوراه شده است و تمام دارایی و کشارزی شان را کوچی نماها غارت نموده و مزارع شان را از بین بوردن البته همه میداند که کوچی بهانه است پشت سری این کوچی دشمنان صلح و امنیت و کسانی که دوست ندارد مردم با صلح و ارامش زندگی کند و خصوصا که بعد از روی کار آمدن نظام جدید مناطق هزاره جات امن ترین مناطق افغانستان بود با اینکه حکومت هیچ رفاهی را برای این مردم فراهم نکرده بود باز مردم از دولت مرکزی و از این نظام پشتبانی کرد اما باز هم دشمنان این مردم امنیت و ارامش که در این مناطق حاکم بود تحمل نتوانیست با لباس کوچی که میراث حاکمان جلاد گذشته است بالای مردم ما هجوم آوردن و منطقه را به تشنج کشیده است . آقای کرزی حکم را صادر کرده است که کوچی فورا مناطق بهسود را ترک کند و به وزارت داخله و زراعت و وزارت مالیه دستور داده است که تا سه ماهی آینده برای کوچی ها اسکان داده شود . اما حکم کرزی فقط روی کاغذ باقی ماند و کوچی ها به آن هنوز عمل نکرده است و منطقه را تخلیه نکرده است . روز یکشنبه استاد خلیلی بخاطر پیاده کردن حکم رئیس جمهور و پایان دادن به این معضله خطرناک شخصا راهی بهسود شده است .استاد خلیلی قبل از رفتن خود یک پیام تاریخی را برای روشن شدن اذهان مردم صادر کرده است بدین مضمون.

بسم الله الرحمن الرحیم

ملت شریف افغانستان! دوستداران آزادی، امنیت، عدالت و وحدت ملی!

اجازه دهید این پیام را با ابراز تأسف و تأثر آغاز کنم؛ تأسف و تأثر از این جهت که با وجود کوشش های فراوان در جهت تحقق عدالت، تأمین امنیت و مرهم گذاری به زخم های التیام نایافته تاریخی، هنوز هم طوفان های هولناکی، از هرسو موج برمی دارد و هستی مردم ما را به کام خود فرو می کشاند.

هنوز، هر لحظه ای از زندگی مردم ما، با خون و خشونت همراه است و در هر گوشه ای از افغانستان، جنگ و جفا و انفجار و انتحار فاجعه خلق می کند و جان انسان این سرزمین را می گیرد.

اینجانب، ضمن ابراز تأسف و تأثر شدید از ادامه این روند، مراتب تسلیت و همدردی عمیق خویش را خدمت آنانی تقدیم می کنم که عزیزان شان را بدون جرم و تقصیر، در اثر حوادث گوناگون؛ تحت نام جنگ کوچی و بومی در بهسود؛ یا در اثر انفجار و انتحار، و یا در اثر بمباران های هوایی و سایر حوادث ناشی از جنگ، در کابل و ولایات کشور، از دست داده اند.

هموطنان عزیز!
من در زندگی سیاسی خود، از یک سلسه اصول پیروی می کنم. از نظر من وحدت ملی و تعامل مثبت با همه اقوام افغانستان یک اصل تغییر ناپذیر است. همچنان تأمین عدالت اجتماعی و دفاع از حقوق اقوام محروم این کشور، اصل دیگری است که چشم پوشی از آن، در کیش سیاسی من هرگز جواز ندارد و البته این دو اصل، نه در تضاد با هم، بلکه لازم و ملزوم یکدیگر اند.

ما زمانی می توانیم وحدت ملی داشته باشیم و با یکدیگر به تعامل مثبت برسیم که حقوق یکدیگر را به رسمیت بشناسیم. حرکت عقلانی و آرام نیز در زندگی سیاسی من یکی از اصول ثابت بوده است.

من از شعله ور ساختن احساسات قومی و مذهبی پرهیز می کنم؛ زیرا می ترسم که مبادا، شرار آن، بر خرمن همه ملت افغانستان آتش اندازد. من در حقیقت، نه قومیت گرایم و نه قومیت ستیز؛ اما کجاست آن وجدان قضاوتگری که بسان یک قاضی منصف، این حقایق را درک و به آن اذعان نماید.

من مشکلات مردم را بیشتر از دیگران میدانم؛ اما همواره سعی می کنم، به دور از شعار زدگی های معمول، با رویکرد منطقی در جهت حل آن تلاش نمایم. من مشکلات دولت را نیز بهتر از هر کسی دیگر میدانم و در این زمینه آنقدر درد دل دارم که می ترسم کسی را یارای شنیدن آن نباشد. به همین دلیل، شاید بسیاری از دردهایی که در سینه ام نهفته است، ناگفته با من به سینه خاک منتقل شوند.

روحیه تعامل مثبت با همه اقوام و در عین زمان دفاع از حق اقوام محروم، از یکسو برایم آرامش و قوت قلب می دهد؛ اما از سوی دیگر، زمینه ای را فراهم می کند که عناصر مریض و استفاده جو، مانند دو تیغه قیچی، از دو سوی، مورد حمله ام قرار دهند.

عده ای از این جهت که به زعم شان قوم گرا نیستم؛ و عده دیگر از این جهت که به زعم شان قوم گرایی می کنم. نشانه های بارز هردو مورد را شما در این روزها حتا در خانه ملت می بینید.

خواهر و برادر!
در طول 35 سال مبارزات سیاسی، تمام حرکت هایم بر محور اصول فوق الذکر دور زده است. اگر در دوران جهاد و مقاومت به سنگر رفتم؛ اگر در فصلی پس از طالبان عضویت دولت را پذیرفتم؛ اگر به تعبیر زیبای پیشوای آزادگان؛ خار در چشم و استخوان در گلو، خموشانه در برابر سیلی از فشارها و تهمت های عده ای از نا مردان و نامردمان، تنها به ادای مسؤولیت خود فکر کردم، و اکنون هم که تلاش در جهت حل بحران کوچی و مردم بومی به عنوان یک وظیفه انسانی، اسلامی و وطنی در مقابلم قرار گرفته است، جز تأمین عدالت اجتماعی و تأمین صلح و ثبات، انگیزه دیگری ندارم.

البته واقعیت این است که بحران ناشی از حمله کوچی ها، نتیجه کوتاهی آشکار ارگانهای ذیربط دولتی است. و این موضوع، جای تأسف مضاعف دارد؛ اما واقعیت دیگر این است که همزمان با حمله کوچی ها، اقدامات عاجل و مؤثر صورت گرفت. طرح جدی مسئله در جلسه کابینه و سفر هفته گذشته اینجانب، در رأس یک هیأت بلندپایه دولتی در محل حادثه و توافقاتی که در جریان آن سفر به عمل آمد، گام مهمی بود، در جهت مهار کردن این بحران.

اکنون جای خوشحالی است که گام دوم، براساس فیصله آن هیأت، توسط رئیس جمهور برداشته شده است. حکم جدید رئیس جمهور، سرآغاز حل اساسی این معضل دیرینه به حساب می رود.

هموطنان عزیز!
با توجه به نگرانی های ناشی از کندی تطبیق حکم رئیس جمهور، من تصمیم گرفته ام که دوباره به مرکز بحران یعنی بهسود سفر کنم. هدف اساسی این سفر، پیگیری فعال مرحله دوم فیصله های دولت و تطبیق حکم رئیس جمهور است. من در این سفر، تا زمانی در کنار مردم خواهم بود که از حل بحران اطمینان کامل حاصل نمایم؛ و اما از آنجا که تجربه ثابت کرده است، در زمانه پر آشوبی که ما زندگی می کنيم، امکان دارد هر حرکتی از سوی عده ای از بداندیشان، وارونه جلوه داده شود، این پیام را انتشار میدهم.

این پیام، برای روشن شدن اذهان مردم است؛ برای آگاهی نسل امروز و فردای ما است. و بالاخره، این پیام برای تاریخ است. من به مرکز بحران می روم؛ اما نه برای تشدید بحران؛ نه برای جنگ؛ نه برای خونریزی؛ نه به دلیل قومگرایی؛ نه برای پیروی از هواهای نفسانی؛ نه برای شهرت طلبی؛ نه برای تلف کردن حق این، یا آن طرف منازعه.

من می روم تا گام هرچند کوچکی در مسیر اصلاح بردارم و یا اینکه حداقل خود را با مشکلات مردم شریک سازم. و این درسی است که مکتب ما به ما داده است. خطبه زیبای امام حسین؛ زمانی که ایشان از مدینه به طرف مکه میرفت، هم اکنون نصب العین من است: «اني لم اخرج اشرا و لا بطرا و لا مفسدا و لا ظالما ....»

ملت شریف افغانستان!
نکته دیگری که می خواهم با صراحت اعلام کنم این است که حمایت از روند جدید و حمایت از حضور جامعه جهانی به منظور نهادینه سازی این روند، جزء پالیسی اساسی ما است.

عزیمت من به بهسود نیز، اساساً در امتداد همین پالیسی قابل تعریف است. من معتقدم که بحران بهسود و بحران های مشابه، علاوه براینکه باعث تباهی مردم می گردد، این روند را نیز متزلزل می سازد و در صورت تزلزل این روند، هیچ یک از ارزشهای جدیدی که بنیان نهاده شده است، پا برجا نخواهد ماند.

من از رئیس جمهور، به دلیل تلاش های صادقانه شان در جهت حل اساسی ماجرای کوچی و مردم بومی قدردانی می کنم. ضمنا از جناب ایشان تقاضا مندم تا در جهت تطبیق حکمی که اخیراً صادر کرده اند نیز، توجه جدی مبذول دارند. همچنان از ملت شریف افغانستان، شخصیت های سیاسی، رهبران احزاب و نمایندگان مردم در خانه ملت آرزو دارم که ضمن طرح معقول و مدنی خواست شان، مبنی بر تطبیق حکم رئیس جمهور، حمایت از روند جدید را به حیث یک اصل در نظر داشته باشند.

در پایان، یکبار دیگر تأکید میکنم که در این مرحله، هیچ چیزی من را قانع نمی تواند؛ جز تطبیق فیصله دولت و حکم مقام ریاست جمهوری مبنی بر خروج بی قید و شرط کوچی ها از تمام مناطق مورد منازعه، بازگشت آبرومندانه مهاجرین و جبران خسارات وارده به طرفهای درگیر و احیاناً اگر زمانی، بر خلاف حکم ریاست جمهوری و بر خلاف فیصله دولت، بازهم بحران ادامه پیدا کند و خدای ناخواسته خونی بر زمین بریزد، ترجیح میدهم، نخستین قطره های خونی که بر زمین می ریزد، خون من، به عنوان معاون رئیس جمهور باشد. و السلام عليکم و رحمت الله و برکاته

محمد کريم خليلي / معاون رئيس جمهور و رهبر حزب وحدت اسلامي افغانستان (کابل- دوم جوزاي 1389)

امید وارم که این معضله کوچیگری که میراث ۱۰۰ ساله حاکمان ستم کار گذشته است به صورت دایمی حل شود و مردم ده دیگر شاهد این بد بختی و آواره گی نباشد و استاد خلیلی هم بخیر و سلامت به کابل برگردد

کابل ۸۹/۰۳/۰۵

نظرسنجی: رضایت از پلیس افغانستان افزایش یافته

hassandanesh — Wed, 09 Dec 2009 13:26:00 GMT

نتایج یک نظرسنجی تازه در افغانستان نشان داده که رضایت افغانها نسبت به کارکرد نیروهای پلیس در این کشور رو به افزایش بوده است.

با این حال، نظرسنجی نشان داده که هنوز نگرانی هایی در مورد موجودیت فساد در میان نیروهای پلیس این کشور در میان افغانها وجود دارد.

وزارت داخله (کشور) افغانستان، این نظرسنجی را که به همکاری سازمان ملل متحد صورت گرفته، موثر دانسته و گفته که از آن در برنامه های توسعه ای خود استفاده خواهد کرد.

در این نظرسنجی، با بیش از پنج هزار نفر از شهروندان افغان مصاحبه شده است که 49 درصد از آنها گفته اند توانایی پلیس افغانستان در زمینه جلوگیری از جرایم بالا رفته است.

براساس این نظرسنجی، 67 درصد دیگر به این نظر بوده اند که اگر به نیروهای پلیس آموزش های حرفه ای لازم ارائه شود، توانایی آنها به مراتب بیشتر خواهد شد. و 58 درصد دیگر نیز گفته اند که بلند رفتن حقوق ماهوار پلیس، منجر به بهبود کارکرد آنها خواهد شد.

همچنین 54 درصد از مصاحبه شوندگان گفته اند برای بررسی پرونده های مرتبط با کودکان و زنان، باید از ماموران پلیس زن کار گرفته شود.

این نظرسنجی اما به ضعفهایی که در پلیس افغانستان وجود دارد نیز اشاره کرده و موجودیت فساد در میان نیروهای پلیس، در صدر آن قرار دارد.

تنهمما در شهر کابل، 27 درصد از شرکت کنندگان این نظرسنجی گفته اند که ماموران پلیس از موقف خود به عنوان یک پلیس سوء استفاده می کنند.

پنجاه و یک درصد دیگر نیز گفته اند که تصمیم گیری نیروهای پلیس در مورد پرونده های مختلف، جانبدارانه و به نفع دوستان و خویشان آنها است.

وزارت داخله افغانستان با استقبال از این نظرسنجی تعهد کرده که ضعف های موجود در پلیس را از بین ببرد.

منیر منگل، معاون این وزارت گفت اصلاحات پلیس افغانستان از دو سال به این سو آغاز شده و کسانی که شامل این اصلاحات شده اند، از توانایی های بهتری در زمینه اجرای وظایف شان برخوردار شده اند.

با این حال آقای منگل تاکید کرد که بلند بردن توانایی حرفه ای تمامی افراد پلیس به زمان و تلاشهای بیشتری نیاز دارد.

بی بی سی

سردرگمی بعد از انتخابات

hassandanesh — Wed, 14 Oct 2009 05:24:15 GMT

در ۲۹ اسد مردم ما با تمام تهدیدات که وجود داشت به پای صندق های رای رفتن تا رئیس جمهور اینده خود را انتخاب کند چندین نفر در این روز جان خود را از دست داد و چندین نفر اعضای بدنش به جرم اشتراک به انتخابات بریده شد ولی از آن روز تا حالا قریب به دو ماه می شود که هنوز نتیجه این انتخابات اعلان نه شده است مردم بدون سرنویشت شده است و نا امنی روز به روز بیشتر می شود معلوم نیست که چی بازی های مرموزی وجود دارد و آینده این مملکت چی خواهد شد .

ناتو در مورد حمله هوایی به نفتکش ها در افغانستان تحقیق می کند

hassandanesh — Sat, 05 Sep 2009 10:02:25 GMT

ناتو در مورد حمله هوایی به نفتکش ها در افغانستان تحقیق می کند

مجروحان و قربانیان حمله ناتو به بیمارستان در قندوز منتقل شدند

ناتو قول داده است در مورد حمله هوایی به دو تانکر نفتکش ربوده شده توسط طالبان که بیش از نود کشته به جا گذاشت، به طور کامل تحقیق کند.

این حمله بامداد روز جمعه 13 سنبله/شهریور (4 سپتامبر) در ولایت قندوز در شمال افغانستان انجام شد و به گفته مقامات ناتو گروه بزرگی از شورشیان در آن کشته شدند.

نیروهای ناتو با انتشار اعلامیه ای گفته اند پس از آن که از مقامهای محلی گزارشی مبنی بر ربوده شدن این تانکرها توسط طالبان دریافت کردند، یک فرمانده ناتو دستور بمباران آنها را صادر کرد.

بر اساس این اعلامیه، طالبان این تانکرها را شامگاه روز پنجشنبه، ۱۲ سنبله/شهریور ربودند و عملیات بمباران بامداد امروز انجام شد. مقامهای محلی گفته اند که این تانکرها در منطقه "علی آباد" ولایت قندوز ربوده شده بود.

ناتو اگرچه شمار دقیق افراد کشته شده در این بمباران را مشخص نکرده، اما پذیرفته است که افراد غیرنظامی هم در میان کشته شدگان هستند. ناتو افزوده که تحقیقات مشترک را با مقامهای افغان در باره تلفات غیرنظامی این حادثه آغاز کرده است.

اما محمد عمر، والی قندوز به بی بی سی گفت که در این حادثه ۵۰ تا ۶۰ تن کشته و ۳۰ نفر دیگر زخمی شده اند. به گفته او، یک فرمانده "مشهور" طالبان به نام قاری عبدالرحمان، که به گفته آقای عمر، مسئول سازماندهی ربودن این تانکرها بود هم در میان کشته شدگان است.

آقای عمر همچنین گفت چهار فرد چچنی هم در این میان کشته شده اند. به گفته او ۴۵ تن از کشته شدگان این حادثه وابسته به گروه طالبان هستند.

والی قندوز افزود که طالبان رانندگان تانکرها را کشته اند و در حال حاضر اجساد این رانندگان در بیمارستان شهر قندوز منتقل شده است.

او گفت این تانکرها شخصی بودند، اما هنوز مشخص نیست که نفتی که آنها حمل می کردند هم شخصی بوده یا متعلق به نهادهای نظامی بوده است.

قندوز شاهد بیشترین موارد ناامنی در شمال افغانستان بوده است. طالبان در برخی از مناطق این ولایت نفوذ قابل ملاحظه ای دارند.

نیمروز پیش از این هم شاهد موارد متعدد انفجارهای انتحاری بوده است

بر اساس یک خبر دیگر، یک انفجار انتحاری در ولایت جنوب غربی نیمروز دست کم سه محافظ یک شرکت امنیتی خصوصی را کشته است.

عبدالجبار پردلی، فرمانده پلیس نیمروز، به بی بی سی گفت در این انفجار، فرد بمبگذار موتر/خودرو بمبگذاری شده خود را در نزدیکی یک کاروان محافظان این شرکت امنیتی در ولسوالی/فرمانداری دلارام منفجر کرد.

ولایت نیمروز پیش از این هم شاهد انفجارهای متعدد انتحاری بوده است. سال گذشته خورشیدی چندین انفجار انتحاری در این ولایت روی داده بود.

شاهراه زرنج-دلارام در ولایت نیمروز، این ولایت را با استان سیستان و بلوچستان ایران وصل می کند و راه افغانستان را به آبهای خلیج فارس باز می کند.

از این راه به عنوان یکی از راه های جایگزین راه بندر کراچی در پاکستان برای افغانستان یاد می شود. دولت هند در ساختن شاهراه زرنج-دلارام نقش عمده ای داشته است.

دفاع نخست وزیر بریتانیا از مداخله نظامی این کشور در جنگ افغانستان

در تحولی دیگر، گوردون براون، نخست وزیر بریتانیا از مداخله نظامی این کشور در جنگ افغانستان دفاع کرده و گفته است نباید به القاعده اجازه داد حملات تروریستی را در این کشور طراحی و اجرا کند.

گوردون براون در یک سخنرانی در لندن در باره سیاست بریتانیا، گفت ارتش و پلیس افغانستان برای تامین امنیت آمادگی ندارند و هنگامی که آنان این آمادگی را پیدا کردند، نیروهای بریتانیایی باز خواهند گشت.

آقای براون برنامه ای را اعلام کرد که ناظر بر همکاری نزدیک تر با نیروهای افغانستان و تسریع در آموزش آنان بود.

پیشتر، رابرت گیتس وزیر دفاع آمریکا از استراتژی جدید باراک اوباما در مورد افغانستان حمایت کرده بود.

این استراتژی بر محافظت از مردم افغانستان در برابر طالبان تمرکز می کند.

آقای گیتس گفت هنوز فرصت کافی برای موثر واقع شدن این سیاست، نبوده است ولی آمریکا اکنون منابع کافی برای اجرای این استراتژی را دارد.

بی بی سی